Mees Douglas Art

Missie

Mees Douglas: “Kunst en ambacht kunnen niet zonder elkaar”
“Kunst en ambacht kunnen niet zonder elkaar. Kunst vraagt een investering in techniek. Voor een keramist is het bijvoorbeeld van belang om kennis te hebben van het stoken van klei en glazuur op bepaalde temperaturen.” Dit is de opvatting van kunstenares Mees Douglas uit Heusden-vesting.”

Een interview:


Kleisoorten

“In mijn atelier werk ik met verschillende soorten klei van witte chamotte, porselein, zwarte klei tot klei die uit Florence en Frankrijk komt. Tijdens mijn opleiding aan de Academie voor Beeldende Vorming was ik al in de ban van keramiek. Dat is altijd zo gebleven. Toen we in Heusden aan de Maas kwamen wonen was het een logische stap om als projectmedewerker bij het Keramisch Werkcentrum te gaan werken. In deze internationale omgeving heb ik tien jaar gewerkt. Omdat de werkplaats te klein werd is het Europees Keramisch Werkcentrum via Den Bosch naar Oisterwijk verhuisd. Ik beperk me niet tot één discipline. Zo maakte ik ook kunstenaarsboeken, illustraties, aquarellen en olieverfschilderijen. Ook fotografie behoort tot de mogelijkheden.”

Nederhemert
“Ruim vijftien jaar heb ik les in boekbinden en schilderen gegeven.  Met veel plezier denk ik terug aan de wekenlange schilderworkshops “Schilderen tussen de rivieren”. Deze werden op het fraaie natuureiland Nederhemert-zuid gehouden. De deelnemers bleven overnachten en in de avonduren was er een cultureel programma. Daarna heb ik keramiek weer opgepakt. Achter ons huis in Heusden hebben we een fraai atelier kunnen bouwen. Hier ben ik veel te vinden.“

afbeelding 19, horizontaal, moerbeiMees organiseerde ook een project over Maasklei voor leerlingen van de Heusdense basisschool. “De klei werd uit de Bergsche Maas gehaald. Op het schoolplein werden enkele fraaie buitenoventjes tot een temperatuur van 900 graden Celsius gestookt. De vaders sleepten enthousiast hout met hun aanhangertjes aan. Het project werd in en rond de Steenfabriek in Hedikhuizen afgesloten. Daar werd door de keramisten van het Keramisch Werkcentrum uit Heusden een grote buitenoven gebouwd en gestookt. Het zijn herinneringen die ik koester.”

Paul Klee
“Tijdens de bezoeken aan musea, laat ik me door kunstenaars inspireren. Natuurlijk is dat de aquarellist Kees Verweij en verder onder andere Hans Bayens, Paul Klee, Cy Twombly, Arik Levy en de verstilde stillevens van Giorgio Morandi. Ik bezoek graag tentoonstellingen in binnen- en buitenland. Als het even kan ben ik ook op de Biënnale van Venetië te vinden. “

Tijdens het bezoek aan het atelier, pal naast Museum Het Gouverneurshuis, is haar werk verrassend en origineel. Haar beeldtaal is een combinatie van realisme en abstractie. Bijzonder is de combinatie van zwart bakkende klei en porselein. “Dit werk zit nog in de experimentele fase en kan zich te allen tijde verder ontwikkelen. De schilderijen zijn allen resultaten van plaatsen van vervoering. Vaak maak ik schetsen of hangt er al lang iets in mijn hoofd. Dan volgt de ontlading. Het maakt deel uit van het proces, de zoektocht die tot het resultaat moet leiden.“

Schalen en fotografie
Tijdens het bezoek aan het atelier wordt er door Mees gewerkt aan het vervaardigen van fraaie keramische  schalen. “Het is iedere keer een verrassing om te zien hoe de schalen uit oven komen”.

Over verrassingen gesproken. Mees vertelt dat ze aan haar bezoek aan de Biënnale van Venetie in een leegstaand fort een bijzondere ontdekking deed. “Het inspireerde mij om een en  ander vast te leggen. Ik oriënteer me onder de werktitel “Bella Venetië” om dit vorm te geven.

Natuur als inspiratiebron
“Voor mij is de natuur een inspiratiebron. Natuurlijke ritmes en structuren stralen harmonie uit. Ik kan geraakt worden door de grillige vormen van een eeuwenoude moerbeiboom. Op Mallorca worden muren met natuurlijk gesteente opgebouwd zonder dat er specie/mortel aan te pas komt. Deze methode van bouwen heeft zich door de eeuwen heen zo stevig ontwikkeld dat er niet alleen muurtjes maar hele huizen mee worden gebouwd. De ritmische structuur die daarmee ontstaat is een toevallige. Iedere muur is anders. Deze toevalligheid wil ik mijn schilderijen en objecten ook meegeven. Zo ontstaat mijn eigen verhaal.

Mede gezien mijn persoonlijke geschiedenis voel ik me erg betrokken bij de natuur van Schotland. Ook daar worden muren  gebouwd zonder specie. Ik ben vaak van wat ik zie en beleef zo gefascineerd dat ik onmiddellijk met klei of papier aan de slag wil gaan. Ik geniet iedere dag van de kunst. Dat geldt zowel voor het proces als voor het resultaat.”

Tekst: Brandarispers